We verlaten voor even Anchorage, op weg voor een tweedaagse excursie naar Katmai. Met een vliegtuig (anderhalf uur vliegen) en een transfert van een half uurtje met een watervliegtuig komen we aan in Brooks Lodge, waar we één nacht overnachten.
Het doel van deze excursie is beren te spotten die zich te goed doen aan de verse zalm. Het tweede doel is het landschap van de uitgedoofde vulkanen te zien.
Voor er van enige beer sprake is, vertrekken we eerst met een heel klein vliegtuig naar King Salmon om over te stappen op een watervliegtuig. Soms kan het uitzicht echt wel spectaculair zijn, zodat het vliegen haast een excursie op zich is.
We kunnen jullie nu vertellen dat de meeste beren Brooks aan het verlaten zijn, want de zalmen zullen binnenkort ook hun eitjes leggen en sterven. Na deze periode zullen de beren zich vooral voeden met bessen uit de wouden. Maar toch hebben we de bruine beer van heel dichtbij kunnen volgen in zijn eigen visplaats. De bruine beer is familie van de grizzly, maar de bruine beer leeft vooral van visvangst en de grizzly (die ook bruin is) leeft in het binnenland. Ze hebben dus een andere eetgewoonte en zien er dus ook anders uit. De bruine beer is daarom ook veel groter. Deze beer ziet er heel anders uit dan de zwarte beer, die veel kleiner is en een hoger aaigehalte heeft. Met de bruine beer valt niet te spotten. Het beest weegt minstens 350 kg en kan tot een halve ton wegen. Hij voedt zich vooral om daarna in een vorm van winterslaap te gaan.
Naar beren gaan kijken kun je vergelijken met het gaan kijken naar walvissen. Het is vooral een kwestie van tijd en heel veel – ik herhaal: héél veel – geduld. Maar het resultaat is vaak het wachten waard. Als de beer eenmaal ten tonele komt, zie je hem wel minstens voor een half uurtje. De volwassen beer kan heel snel lopen, zowat 50 km/uur, maar wanneer hij gaat vissen, heeft hij veel tijd en gaat hij heel bedachtzaam te werk. Deze bruine beer, in tegenstelling met de zwarte, houdt van water en kan uitstekend snorkelen en zwemmen.
Op 9 augustus hebben we op Katmai de excursie “Valley of the 10 000 smokes” in een oude schoolbus gedaan (zie foto hierboven). In 1912 was er gedurende 3 dagen een vulkaaneruptie. De vulkaan spoot as en veel gassen de lucht in en wordt als de grootste vulkaanuitbarsting van de 20e eeuw erkend. Tijdens deze excursie valt al lang (na 1946) geen rookpluim meer te zien, maar het landschap dat door deze uitbarsting is ontstaan is zo speciaal dat het de wandeling ter plaatse wel de moeite waard maakte. Het verschil in hoogte tussen begin- en eindpunt van deze wandeling bedroeg 300 meter en is tijdens het klimmen (terugtocht) best wel heftig.
Het water heeft op 100 jaar tijd in de oranje-rode hoge bergen van versteende as, ravijnen doen ontstaan.
Hierboven zie je een foto waarin melkachtig gletsjerwater met ander (vers omgevings-) water samenvloeit.
De terugtocht verloopt met een uur vertraging, zodat we vanavond pas om 22.30 uur ten vroegste in Anchorage zullen zijn. Daarom wordt deze blog tijdens een wachtperiode op de kleine luchthaven van King Salmon al geschreven.
Als we Anchorage aankomen, nemen we nog een taxi naar het hotel en dan kunnen we weer inchecken om er nog een nachtje door te brengen. Morgen halen we dan onze auto op en gaat de tocht verder.
Leuke afsluiters:
Speciale beer gespot:
Speciale moose op het strand gespot:
Speciale kapitein (of was het een piraat?) gezien:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten