Toch een beetje een stressy ochtend geweest. We hebben lekker uitgeslapen in ons supergoede hotel in Vancouver en met een beetje pijn in ons hart de stad moeten achterlaten. We hoorden vandaag toch al twee keer dat het zeer zelden gebeurt dat een cruise de haven van Vancouver kan verlaten terwijl de zon schijnt. Lucky bastards, zijn we toch.
We waren eigenlijk best wel zenuwachtig hoe het inschepen eraan toe zou gaan en achteraf gezien viel alles best mee, ware het niet dat één van de grote koffers maar ter bestemming van onze stateroom was, toen we al een uur aan het varen waren. Maar goed, bagage volledig in ons bezit.
Een verrassing bleek toch wel dat we onmiddellijk na het inschepen al aan een lunchbuffet konden aanschuiven. Niet dat we honger hadden, want we hadden zelf al een lunch (salade gekocht) gegeten voor we aan boord gingen. Maar een bord vers fruit gaat er altijd in.
Om 13 uur mochten we naar onze kamer (=stateroom) met balkon op de negende verdieping, jaja. Dat blijkt toch wel een voltreffer. Die is vrij ruim: zowel de kamer als het balkon. We merken nu al het belang van een balkon. Je hebt er de privacy = je loopt niet tussen de andere gasten (en we zijn met 2 000 man op dit schip). En je kunt er mooie foto’s maken. Nadien de zonsondergang ook gefotografeerd.
Vanavond hebben we ons omgekleed om naar het diner te gaan. Het eten wordt je aan tafel gebracht. Het leuke is dat je toch nog kunt kiezen (beperkte keuze weliswaar, of wat dacht je?) wat je eet als voorgerecht, hoofdgerecht en dessert. We vonden het lekker en best meer dan genoeg. Erik had zelfs uitzicht op het achtersteven van de boot en daardoor ook op het land dat we achter ons lieten. De zon scheen op het water!
We zijn naar het aanbod (in voorstellingvorm) van de shows op deze cruise gaan kijken.
Het is nu 22.30 uur en Erik zit nog steeds op het balkon (korte mouw nota bene).
PS: het is wel effen wennen aan de luxe hier aan boord. Ergens moet het op de Titanic ook zo aangevoeld hebben. Maar nu veiliger, hopen we dan! Dit is een resort dat ondertussen vaart.
Slaap wel en tot morgen! Blijf lezen, want wanneer je dit leest zijn we alweer een paar dagen verder, want ook morgen 30 juli zitten we een hele dag op zee en meren we niet aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten